Aktualności

Wakacyjne spotkania z historią Frombork

Już po raz kolejny wybraliśmy się na jednodniowa wycieczkę szlakiem historii, tym razem obraliśmy za punkt docelowy Frombork. Niewielka grupą w niedzielę 04 sierpnia 2019r. miała przyjemność zwiedzać to piękne miasto.

Obiad zjedliśmy w Domu Mikołaja Kopernika a deser pod wieżą wodną.

Ale zacznijmy od początku.

Pierwszy przystanek zupełnie przypadkowy. Zauważyliśmy piękny mały kościółek, niestety nie zapamiętaliśmy nazwy miejscowości.

W Młynarach zatrzymaliśmy się, bowiem miejscowość zachwyciła nas swoja architekturą kamieniczek i dwóch ciekawych kościołów. Spotkało nas tam sympatyczne wyróżnienie, bowiem kościoły były udostępnione do oglądania tylko przez kratę. Specjalnie dla nas Kościół św. Piotra Apostoła w Młynarach otworzył Pan zajmujący sie tymże obiektem sakralnym. Kościół na przepiękny rzeźbiony boczny ołtarz, cudowny w swej skromności, bardzo dziękujemy za umożliwienie zajrzenia do wnętrza świątyni.

Frombork jest niewielkim, ale naprawdę pięknym i urokliwym miasteczkiem. Jest niewątpliwie jedną z największych atrakcji turystycznych regionu. To tutaj pochowano szczątki Mikołaja Kopernika.
Pierwsza wzmianka o Fromborku (niem. Frauenburg) pochodzi z 1278 roku. Kiedy w 1275 roku Prusowie spalili katedrę w Braniewie ówczesny biskup warmiński Henryk Fleming postanowił przenieść kapitułę warmińską do Fromborka. Na wzgórzu zbudowano katedrę, a nad brzegiem Zalewu Wiślanego miasto. Były to administracyjnie niezależne od siebie organizmy. Połączono je w jedno miasto dopiero w 1926 roku.

We Fromborku znajduje się port morski oraz morskie przejście graniczne. Prawa miejskie Frombork uzyskał w 1310 roku. We Fromborku przebywał Mikołaj Kopernik, który jako kanonik kapituły warmińskiej żył i pracował na Wzgórzu Katedralnym od 1510 do 1543 roku. Właśnie tutaj Mikołaj Kopernik opracował dzieło „De Revolutionibus”, które odmieniło dotychczasowe pojęcia o wszechświecie. W maju 2010 roku szczątki Kopernika uroczyście pochowano w murach katedry.

Po pierwszym rozbiorze Polski w 1772 roku miasto znalazło się w granicach Prus. Zaczęło rozwijać się w II połowie XIX wieku jako ośrodek turystyczny. We Fromborku powstało wtedy kilka hoteli, gospód i pensjonatów.

Po zakończeniu II Wojny Światowej z powodu zniszczeń i niewielkiej liczby mieszkańców Frombork stracił prawa miejskie, które odzyskał w roku 1959.

Będąc we Fromborku nie sposób oczywiście nie zwiedzić katedry. Zespół katedralny na wzgórzu jest klejnotem architektury. Chciałbym jednak zachęcić także do odwiedzenia wieży widokowej na Wzgórzu Katedralnym. Po pokonaniu wielu stopni ujrzą państwo gród Kopernika i Zalew Wiślany w całej okazałości. Widok ten to coś niesamowitego, to tak jakby zrozumieć w ułamku sekundy, czym jest naprawdę dzieło samego Stwórcy.

Kiedy już nasycimy oczy tym niezwykłym widokiem, warto skupić się na jeszcze jednym obiekcie w wieży widokowej. Chodzi o wahadło Foucaulta, które zobaczymy udając się na samą górę wieży. Najprościej mówiąc jest to kula zaopatrzona w rylec, zawieszona na linie o długości kilkudziesięciu metrów. Francuski uczony Jean Bernard Leon Foucault dzięki temu urządzeniu udowodnił, że Ziemia wykonuje ruch obrotowy wokół własnej osi. Warto zobaczyć akurat ten obiekt, żeby przekonać się, że człowiek za pomocą prostych praw fizyki potrafił wywrócić XIX-wieczny świat nauki do góry nogami.

Warto zobaczyć we Fromborku
Basztę Żeglarską z XV w.
Muzeum Mikołaja Kopernika
Katedrę gotycką z XIV wieku (tu został pochowany Mikołaj Kopernik)
Wieżę Kopernika
Fragmenty barbakanu
Wieżę Radziejowskiego, w której znajduje się wahadło Foucaulta
Obserwatorium na Górze Żurawiej
Stare molo
Pomnik Mikołaja Kopernika
Kościół św. Mikołaja
Zespół poszpitalny św. Ducha i kaplica św. Anny – Muzeum Historii Medycyny
Cmentarz kanonicki
Wieżę wodociągową z XVI w., przebudowana w XVII-XVIII w.
Kapliczka przydrożna św. Jerzego przy ul. Braniewskiej
Kanał wodny z początku XIV w.
Domy z XVII-XVIII w.

Będąc we Fromborku można też skorzystać z rejsu po Zalewie Wiślanym.

http://frombork.wm.pl/9165,Frombork-warto-zobaczyc.html